In beweging komen


Als je in therapie gaat, komt je leven in beweging. Dat wat vastzit komt los. Voor sommige mensen is het een heftige, snelle beweging. Het ego kan het nauwelijks bijhouden. Voor anderen is het een zachte, rustige beweging, die bijna niet opvalt. Heel subtiel sijpelen de veranderingen dan door in het dagelijks leven.

Beweging is de basis van groei. Zonder beweging is groei niet mogelijk.

In gewone emoties zit ook beweging. Ze komen voorbij, hebben hun hoogtepunt en verdwijnen weer zoals ze gekomen zijn. Dan is er weer rust of neutraliteit.

Ladingen kun je zien als vastzittende emoties. Ze zijn voelbaar in het lichaam en er hoort ook een gedachte bij. Maar ze bewegen niet zoals normale emoties. Op het moment dat ze getriggerd zijn, gaan ze niet weg en daarmee belemmeren ze het natuurlijke groeiproces.

De meeste ladingen zijn ontstaan in de kindertijd en spelen nu nog een rol. Er heeft op dat stukje geen groei plaatsgevonden. De volwassene denkt nog steeds, net als toen hij klein was, dat hij er helemaal alleen voor staat of dat hij niets kan of dat hij van alles moet gaan doen om er te mogen zijn. De lading houdt dus ook een beperkte werkelijkheid in stand.

Ladingen geven herhalende patronen in het dagelijks leven. Dus situaties waar je steeds weer in terecht komt, bijvoorbeeld dat het je niet lukt om een diepgaande verbinding aan te gaan met een ander of dat je steeds weer een partner krijgt die je mishandelt. Dan zit je vast in je patronen, er is geen beweging in te krijgen.

Als een lading getriggerd wordt door een bepaalde situatie of persoon, kom je direct in die vastzittende lading terecht, je voelt bijvoorbeeld verdriet in je hart omdat je alleen bent. Dat is een onmacht. Je voelt je niet bij machte om contact te maken met een ander. Dat doet pijn. Om de pijn niet te voelen, zet je er onbewust een bepaalde gedraging tegenover. In het voorbeeld van de genoemde onmacht zou de gedraging kunnen zijn dat je je nog meer afsluit: “Ik doe het wel alleen. Ik heb niemand nodig.” De emotie die erbij hoort, kan boosheid zijn waarbij je misschien je kaken op elkaar klemt.

Het lijkt zo onlogisch. Als je verdrietig bent omdat je alleen bent, wordt je alleen nog maar eenzamer als je deze gedraging inzet, maar de gedraging heeft een belangrijke functie, hij is bedoeld om je uit de onmacht te halen.

Dit geldt voor iedere lading. De gedraging heeft een positieve intentie ten opzichte van de onmacht, namelijk ontsnappend, rustgevend of beschermend. Het lukt niet om ander gedrag in te zetten omdat de gedraging aan de onmacht is gekoppeld. Het is een automatisch reactiepatroon, een reflex. In de Emotieve Therapie zeggen we dan: “De trigger gaat vóór het denken.” Dat is een energetische wet. Je kunt niet tot tien tellen om te besluiten iets anders te doen. Het overkomt je gewoon.