Het Scheppingsverhaal van Eth, deel 8: Midwinternacht


Midwinternacht, de maan scheen aan de hemel en de sterren en de Melkweg waren duidelijk zichtbaar. In het maanlicht schitterde een dunne laag rijp op de boomtoppen. De dieren verzamelden zich in een grote kring rond het vuur dat was aangestoken om het licht te symboliseren. De vlammen staken af tegen de donkere lucht.

“Wat fijn om hier allemaal samen te zijn,” zei prinses Eth. “Deze tijd van het jaar is nog donker, maar langzamerhand zullen de dagen langer worden en neemt het licht toe. Daarom is het een goed moment om jullie te vertellen over nieuwe werkelijkheden die op ons pad zullen komen.”


Eth, keek rond; velen waren gekomen. Ze zag Hager: het Paard, Dovcra: het Roodborstje, Anvli en vele anderen. Eth knikte goedkeurend.

“Wij zijn De Stam van Eth,” begon ze. “Een paar manen geleden hebben we afscheid genomen van De Stam van de Reuzenschildpadden. We gaan verder op ons eigen pad. Bij het afscheid waren er giften en ontdekten we het Orakelboek van Grote Geest dat is geschreven in het Land van Mu.

Het leek erop dat dit boek en de kennis die erin staat verloren waren gegaan toen het Land van Mu verzwolgen werd door het Grote Water, maar weet dat niets verloren gaat. Alles blijft aanwezig in elk atoom, in elke cel en in de diepe duisternis van de Grote Leegte.

De kennis is zo oud als de wereld, maar voor nu lijkt hij nieuw. Zo nieuw dat de boeken van het dierenrijk herschreven zullen worden. Wij zijn de pioniers die de oude kennis terugbrengen in de werkelijkheid van de dieren. Ik wil de wijsheid waar dit boek over gaat vannacht met jullie delen.”

Ze pakte het boek en begon te vertellen wat er in de oude taal van Mu geschreven was. Kennis die essenties van pijn blootlegt en beschrijft hoe deze verbonden en vervlochten is met de subjectieve werkelijkheid die wij ervaren.

Urenlang waren de dieren aan het luisteren terwijl ze zich bewust werden van nieuwe werkelijkheden. Eth vervolgde: “Wij weven onze werkelijkheid steeds opnieuw vanuit onze gevoelswereld. De gevoelens worden versterkt door de gedachten die we eraan geven. We vinden onze ervaringen goed of slecht, licht of duister. Jouw subjectieve werkelijkheid is een illusie die is gebaseerd op een gevoelswaarde. Jouw werkelijkheid is een trilling van je gevoelservaring.

Je kunt je voorstellen dat wij onderdeel zijn van dit weefgetouw. Wij vormen ieder een van de draden waardoor de werkelijkheid ontstaat. Zo creëren wij individueel en gezamenlijk de gebeurtenissen in de wereld, wij weven de tijd en de getijden. Zonder onze waarneming bestaat er niets.”


Rodu’s gedachten dwaalden af naar een jaar geleden toen hij voor het eerst met deze oude kennis in aanraking was gekomen. De energie van het Land van Mu was door hem heen gekomen. Energie va