Het scheppingsverhaal van Eth deel 4: Het kroningsfeest


Jaren waren verstreken en grootvader Schildpad, de koning van de Stam van de Reuzenschildpadden, was erg oud geworden. Hij was moe en wilde geen koning meer zijn. Hij wist dat zijn kleindochter Eth hem zou opvolgen want dat had ze gedroomd. Hij wist echter ook dat Eth nog niet klaar was voor het koningschap van de hele Stam, ze zou eerst koningin moeten worden van haar eigen volgelingen. Dat was ze eigenlijk al maar dat was nog niet officieel. Ze noemde haar volk ‘De Stam van Eth’.

Grootvader Schildpad kon niet meer zo lang wachten. Hij moest aftreden en stelde in de tussentijd een regent aan. Hij zou geduldig wachten tot zijn kleindochter zover was. Hij hoopte dat hij dat nog mocht meemaken.

Prinses Eth was nog jong maar erg volwassen voor haar leeftijd. Ze had een groot verantwoordelijkheidsgevoel, heel veel geduld en een bijzonder gevoel voor timing. Ze was klaar om koningin van haar Stam te worden. Het probleem was echter dat een volk een koningin én een koning nodig heeft. Eth had ook gedroomd dat Rodu koning zou worden. Samen zouden ze dan later regeren over de hele Stam van de Reuzenschildpadden. Maar Rodu was nog niet klaar voor de enorme verantwoordelijkheid die op zijn schouders terecht zou komen. Hij maakte zich zorgen: kon een koning regeren vanuit plezier en passie of moest hij dat opgeven en zou het allemaal heel zwaar worden?

Hager sprak vaak met Rodu. Ze wist dat hij samen met Eth hun volk moest leiden. Rodu wist het ook. Hij besefte dat er nog pijn zat, oude niet opgeloste pijn die hem tegenhield om zijn plek in te nemen.

Rodu ging naar Mili en zei: “Er is angst in mij. Wil je mij helpen bij het oplossen van deze pijn zodat ik mijn plek als koning in kan nemen?”

“Natuurlijk wil ik dat,” zei Mili en hij paste de wijze lessen toe die hij van Rodu zelf had geleerd. De leerling was de meester geworden van de nieuwe wijsheid.

Mili en Hager, die inmiddels ook meester was geworden in de nieuwe kennis, wisten dat Rodu nu klaar was om koning te worden van de Stam van Eth. Het was de taak van de meesters om de nieuwe koningin en koning te kronen. Maar er was ooit nog een meester geweest: Hinde Yvangk. Zij was één van de prinsessen die lang geleden was weggegaan. Om de nieuwe koning te kunnen kronen, moest zij haar toestemming geven. Waar was Yvangk? Mili ging op zoek naar Yvangk en vond haar. Zij gaf stilzwijgend haar goedkeuring. Het leek erop dat het tijd was voor het kroningsfeest!

Maar de wegen van Grote Geest zijn voor gewone stervelingen soms moeil